WMO aangevraagd

Img

Prettige medewerking

Via de website van de Gemeente kon er een aanvraag worden gedaan voor de WMO. Iedere gemeente organiseert de toegang tot ondersteuning op zijn eigen manier. Sommige gemeenten zoals de mijne hebben een WMO-loket. Anderen kiezen voor sociale wijkteams, en wat die wijkteams precies doen verschilt ook per gemeente. De Wet maatschappelijke ondersteuning regelt hulp en ondersteuning voor burgers, zodat zij zo lang mogelijk zelfstandig thuis kunnen wonen en evenwaardig deel kunnen blijven uitmaken van de maatschappij. De Gemeente onderzocht mijn persoonlijke situatie en stelde een consultant aan ons voor, voor het zogenaamde keukentafelgesprek. Naja, bij ons werd dit dan de eethoek. Dat ging allemaal best vlot aan die eethoek, en de consulent was een prettig meedenkend man, die een goede visie had op de toekomst over de spierziekte. Hij stelde wel voor om de extra ogen van de geoefende ergotherapeut erbij te betrekken. Het is de bedoeling dat de patiënt ten alle tijden de regie voert, en de ergotherapeut is de inhoudelijk deskundige. Kundig en meedenkend als de consulent was, is zijn taak op de spits gedreven beperkt tot adviseur van de patiënt en de leveranciers. In het hele traject is de gemeente altijd eindverantwoordelijk. Ik vond de ergotherapeut haar kundige input eigenlijk het belangrijkste. Ergotherapeuten hebben beter zich op toekomstige benodigdheden dan vaak de patiënt zelf. De basis van het Programma van Eisen Woningaanpassingen is sterk in hun visie verankerd.

Metamorfose

De plannen bestonden uit het nog meer rolstoelvriendelijk maken van het huis, want hoewel gelijkvloers, waren er toch oneffenheden, zoals een serre die tien centimeter lager lag dan de vloer buiten en in de kamer. De bijkeuken en douche waren ook ongelijk, zo ook de garage. Allemaal nieuwe vloeren, met zelf uitgekozen tegels binnen het geraamde budget. Langs het huis zou alles geoptimaliseerd worden met de garagedeur als nieuwe entree in de toekomst. De vloeren langs het huis, in onze douche, bijkeuken en garage werden opgehoogd en de oprit met klinkers hierop aangepast. De douche werd helemaal gestript, ligbad, meubel en douche er uit; spoeltoilet, nieuw meubel en inloopdouche er in. Riool doorgetrokken en allerlei leidingen omgelegd. De deuren van die ruimtes werden allemaal breder in nieuwe bredere kozijnen, met automatische aandrijfstangen. Je houdt een hand voor een knop aan de muur en de deur opent of sluit zich. Aan de garagedeur een intercom die met een app op het mobieltje verbonden is om op afstand te kunnen communiceren en de deur op afstand open te doen. Er werd duidelijk gemaakt dat klachten over bijvoorbeeld lange procedures of slechte service, wij dat moesten melden bij de consulent van onze gemeente. Hij is immers verantwoordelijk voor het leveren van een goede voorziening. Dat geeft ergens ook rust te weten dat iemand een spil in het geheel is.

Einde automobilist

Verder regelde de WMO de taxi (Omnibuzz en Valys) en drie uur per week huishoudelijke hulp vanuit Proteion. De rest, werd ons uitgelegd, zoals een trippelstoel of andere omgevingsbesturing, moest via de zorgverzekering gaan. Dat hebben we veel later pas geregeld, in het derde ziektejaar, toen het ook echt pas nodig was. Met de auto heb ik nog tot november 2019 gereden, maar het besef werd te duidelijk dat wanneer ik moest ingrijpen in een gevaarlijke verkeerssituatie, en bijvoorbeeld het stuur moest omgooien, ik dat onvoldoende veilig zou kunnen. Tijdens een weekje vakantie in Willingen, bij Winterberg in Duitsland, in november 2019 heb ik de laatste autorit gemaakt, bergop naar het hotel, omdat mijn vrouw nachtblind was in het slechte weer; nood(weer) breekt wetten. Als je tegen mijn vrouw zou zeggen dat ze niet meer haar schoenen zelf mag besturen, en anderen zich er in gaan voortbewegen, vermoed ik dat zij precies dat voelt wat ik voel om zelf geen auto meer te besturen. Het is een blik en vlees liefdesband zeg maar, vol passie, toewijding en een vorm van intimiteit; soms hadden onze auto’s zelfs gekscherend een naam. En net zoals in elke relatie weet je nooit echt wat je van je auto kunt verwachten, getuige de herhaaldelijke teleurstellingen tijdens de APK keuringen. Ik heb toch mijn stalen testosteron-ros moeten gaan missen, als symbool van vrijheid, snelheid, jagen en zelfstandigheid. Het alternatief, Omnibuzz, is niet altijd een succes maar volstaat. Er zijn taxichauffeurs bij, die ritten wegduwen waardoor je soms veel te laat je rit krijgt, of dat je telefonisch moet knokken voor je rit. Het is een vrij matige organisatie op ‘chauffeursniveau’, zonder nadruk op klantvriendelijkheid, met vaak erg bedenkelijke chauffeurs die verkeersovertredingen niet schuwen. Ik heb ze gelukkig niet vaak nodig. Voornamelijk voor de ritten naar mijn vrouw haar werk voor mijn vrijwilligerswerk daar, wat een wandelingetje of sport inhoudt, vier tot acht uur per week.

Gehospitaliseerd

Uiteindelijk ben ik erg te spreken over de Gemeente, de consulent en de professionaliteit van het bouwbedrijf wat de verbouwing verzorgde. We tellen zeker onze zegeningen, en de aanpassingen zijn duurzaam en waren broodnodig. Anderzijds wordt een deel van het huis gehospitaliseerd, wat vooral mijn vrouw, de huiselijke binnenhuisarchitect, niet altijd makkelijk vond. Gelukkig hadden wij zelf de tegels binnen het budget kunnen uitkiezen. Ook waren voorheen sommige muren nogal gehavend, lekte de oude douchebak een beetje en was een mengkraan van het voormalig bad kapot; sjah, en dat is allemaal mooi meegenomen in die verbouwing, en dus een geluk bij een ongeluk, dat het vernieuwd werd. Wij zijn wel een stel dat nogal gehecht is aan de privacy. Ik denk als wij honden zouden zijn, dat we ieder moment van de dag bezig zouden zijn om met reuksporen alles om en in het huis af te bakenen. Dat vreemden door je huis banjeren, wat je gewoon niet kunt voorkomen als je meer en meer invaliden wordt, is dus gelijk een nogal dubbel gevoel. Dank voor de hulp, maar ga nu maar weer snel. Eigenlijk gebruik ik de term ‘gehospitaliseerd’ verkeerd, want alleen een mens kan dat worden, niet een huis. Neemt niet weg dat het huis toch wat meer een verpleeghuis is geworden, waar ik als thuiswonend patiënt vast opgenomen ben.

Zelfredzaamheid

Alles wat heeft te maken met aanpassingen en hulp is onderhevig aan mijn kritische blik met het oog op zelfredzaamheid. De WMO hoeft nog geen invalidenkaart te verzorgen, of mij te voorzien van een ckootmobiel of bijvoorbeeld een budget voor een hele week dagbesteding neer te leggen. Ik wil geen onnodige gemakzucht en de zelfredzaamheid hoog in het vaandel houden. Alle eigen keuzes die ik gemaakt heb om gebruik te maken van de WMO en andere hulp, zegt waarschijnlijk iets over hoe ik in de ziekte ga staan. De keuzes die ik op mijn spierziekte diens sloopwerkzaamheden nam, verraden dat ik zonder zelfmedelijden een knokker wil zijn die in ieder geval keuzes durfde te maken. Ik wil geen “ik weet het nietje” of “ik kan het nietje” zijn. Ik kan geen willoze marionet zijn die gelaten aan de touwtjes van het lot hangt, overgeleverd aan de waanzin en grillen van de meedogenloze ziekte. Hulp is belangrijk en nodig, en ik ben blij in Nederland te wonen, maar dan wel zonder al te prematuur van alles te veel gebruik te maken. Ik ben bang dat ik anders nog sneller achteruit ga.