CTB en Corona

04-12-2021

Img

Emotionele week

Van 15 tot 19 november 2021 stond de midweek in het teken van het installeren en configureren van de beademingsapparatuur. Het aantal dagen van instellen is afhankelijk van hoe de beademing verloopt, en afhankelijk van hoe snel je iets leert. Voor ons geen hogere wiskunde, en toegegeven, de introductie door een spontane en duidelijke verpleger van het CTB (Centrum Thuisbeademing) was erg helder. Duidelijk iemand met verstand van zaken. De eerste drie dagen krijg je er een extra kastje bij, wat de saturatie, hardslag en CO in het bloed tijdens de slaap meet. Dat kan via een knijpertje op de oorlel, voorzien van een sensor. Mijn vrouw was vanwege het geslaagde virusoffensief van de vierde coronagolf, juist in diezelfde midweek, erg druk doende om enkele coronabesmettingen bij de bewoners van haar kleinschalige woonvorm te bestrijden. Want een strijd is het, kan ik zeggen! Met werkdagen van twaalf uur per dag, was al de nieuwe informatie voor haar uiteraard wat veel, maar niettemin sloot ze mij de eerste nacht foutloos aan. De tweede nacht niet, bovenmatig moe als ze was, maar het kwam met wat aanwijzingen uiteraard helemaal goed. Emotioneel doet het je uiteraard ook veel, om je man zo te zien liggen. Het is voor beiden erg wennen geweest, maar het viel ons uiteindelijk reuze mee.

Meevallers

De eerste nacht kon ze niet door het ding slapen, want geluidloos is het echt niet te noemen. Creatief kun je de zuchtende geluiden goed vergelijken met de zee diens golven. Een paar meeuwen geluiden erbij, en je zou denken aan het strand te staan, met aanspoelende golven op momenten dat ik inadem. Maar goed, mijn vrouw was allesbehalve dan aan zee, om het uur wakker, zodat die eerste nacht zo veel energie van haar vrat, dat ik besloot de nachtbeademing ook niet in de eerste week elke dag in gebruik te nemen. Alleen op woensdag, donderdag en zaterdag. Die drie nachten verstoorde haar slaap er opvallend genoeg niet door. Dat was vooral voor mij een aangename verrassing, omdat ik er al die tijd vanuit ging dat er apart geslapen zou worden op dagen dat ik aan het apparaat lig. Dat ze de eerste nachten bij mij zou liggen was puur om de veiligheid te waarborgen. Maar dat het zo zou uitpakken, was zeker niet iets waar wij vooraf vanuit waren gegaan. Zelf had ik na het eerste gebruik op dinsdagochtend een bijzonder cognitief heldere ochtend. Geen koude trage start van een oude diesel, maar het gevoel van een direct startende Tesla. Dat herhaalde zich na de andere beademde nachten niet meer in die mate, echter wel nog altijd fitter in de dag, dan wanneer ik zonder beademing sliep. Het masker en de banden om mijn hoofd storen niet, en zo snel ik al een beetje wegzink, maar nog niet slaap, ben ik mij van al die poespas op en om mijn hoofd niet meer bewust. En het is een meevaller dat een vernuftige magneetsluiting door mij te bedienen is, waardoor het masker zelf te verwijderen is.

Spoelen

Ik word nu wel weer extra met mijn spierziekte geconfronteerd, al gebruik ik de beademing bewust om de dag, voor de zekerheid, omwille mijn vrouw haar nachtrust. Dit geeft mij ook een dankbaar ritme om helemaal te kunnen wennen. Al wen ik snel, in de nacht moet ik wel eens kuchen, en dat buldert en flabbert best wel in het masker, waardoor ik door dat echo-effect nog wel eens wakker word. Dat die beademde nachten de hersenen door diepe slaap laat schoonspoelen, is al een hele geruststelling. Nog niet zo lang geleden hebben onderzoekers het ‘glymfatisch systeem’ in onze hersenen ontdekt, wat vooral tijdens de diepe slaap werkt, waardoor het brein de afvalstoffen laat verwijderen. Die hopen zich dagelijks op, en als je al lange tijd die ‘spoeling’ niet meer hebt genoten kun je cognitieve klachten krijgen. Het bevordert ook de kans op het krijgen van dementie. Het is nooit mijn intentie geweest om het dagelijks te gebruiken omwille van de optimale nachtrust. De pijlen zijn puur op dat ‘spoelen’ gericht. Het is gevoelsmatig al drastisch genoeg, laat staan dat ik het zeven dagen per week in gebruik neem. Rustig aan.

Zie mij hier nu liggen!

De eerste echte doop, die eerste nacht, kon ik niet direct in slaap komen. Starend naar het plafond, bewust van iedere ademteug, welke diep in alle uithoeken van mijn longen geperst leek te worden, ontkwam ik niet aan de gedachten van ongeloof in de strekking van; “serieus? Zie mij hier nu liggen!. Tjezus, hoe kon het zo ver komen? Onvoorstelbaar eigenlijk”. Het ging mijn bevattingsvermogen in principe te boven, en gedachten scanden zelfs even mijn levenslijn af. Het onuitputtelijke spelende kind vroeger, die actieve tiener en jong volwassene. Die brede gast nog enkele jaren terug. “Huh? Wat heb ik nu aan mijn fiets hangen? Wat voel ik? Blokkeer ik mogelijk weer een traan?”. Dan richt mijn aandacht zich tussendoor naar het digitale scherm, en dat geeft even afleiding. Hartslag midden tachtig, saturatie om en nabij de 96 en de CO2 onder de 600. Mwah, niet slecht. Dan onherroepelijk weer de gedachte; “wat drastisch eigenlijk toch, al die slangen, sensors, draden, metingen en lampjes?!”. En ergens lukt het dan toch, ondanks deze stuiterende geest, om in slaap te vallen. Er is dus duidelijk van binnen iets aan het werk wat ik niet begrijp. Wat ik wel begrijp is dat het werkt, want het wordt met de nacht minder. Emoties spoelen zich ook schoon, ook wanneer je ze schijnbaar niet snapt, je hoeft ze alleen maar toe te laten.

Corona

Gisteren, 3 december, een beetje cynisch op de wereldwijde dag van de gehandicapten, sloeg het toch wel onvermijdelijke noodlot toe, en testte mijn vrouw snotterend en zich niet echt lekker voelend, positief op corona. Morgen moet ze naar de GGD in Roermond voor de officiële test. Vandaag ontwikkelde de corona zich bij haar tot een pittige verkoudheid, met overal in haar lichaam pijnklachten. De zuurstofopname lijkt tot nu toe nog in orde. Maar verder, een beste uitbraak voor een dubbel gevaccineerde! Hoe zou dit zijn geweest zonder vaccinaties? De nachtelijke beademing laat ik de komende dagen terzijde. Ze wil het wel schoonmaken, onderhouden en mij het masker opzetten, echter heb ik het gevoel dat ik dan achtergelaten virussen diep mijn longen ga inademen. Er zit toch wel een pittige luchtdruk achter. Als ik nu al zie wat dit virus met een lichaam doet, kan ik mij voorstellen dat je het niet geconcentreerd in je longen wil krijgen. Kortom, de beruchte longcovid. Covid verstrengelde zich dus hardnekkig door de eerste periode van de nachtelijke beademing heen, onlosmakelijk met elkaar verbonden met het oog op zuurstof. Het apparaat geeft, en corona beneemt een goede ademhaling. Ik testte gisteren nog negatief, maar ontwikkel vandaag lichte klachten. Morgen maar weer eens testen. Ergens voelt het goed om nu de beademingsapparatuur thuis te hebben, mocht het nogal op mijn longen slaan. Met mijn immuunsysteem is niks aan de hand, en ik ben met Pfizer negen maanden geleden twee keer gevaccineerd. Het zal wel loslopen.